Het fijne van zorgreservist zijn is dat alles wat je doet mooi meegenomen is

15-11-2022
150 keer bekeken

Tip: Ben je al lid en wil je als eerste op de hoogte blijven van nieuwtjes? Zorg dat 'VOLGEN' rechtsboven deze pagina aan staat.

Tijdens de corona-lockdowns zat docent verpleegkunde Sonja Verlinde meer stil dan haar lief was. Ze besloot om terug de vloer op te gaan en om haar kennis met andere zorgreservisten te delen: ‘Of je nu kort of lang uit de zorg bent, contact met mensen maken verleer je nooit.’

Sonja Verlinde werkt al haar hele leven in de zorg. Ze begon in de ouderenzorg en is sinds maart 2021 docent verpleegkunde aan het ROC in Hoofddorp. Heerlijk vindt ze het, om jonge studenten kennis te laten maken met de wereld van zorg. Want hoe doe je dat nu eigenlijk, goed voor mensen zorgen? Sonja schreef er zelfs een lesboek over, ‘Methodisch en planmatig werken in de zorg voor het MBO’.

Toch mist de 49-jarige Noordwijkerhoutse soms ook de praktijk. Het werk, de interactie met de cliënten maar het meest misschien nog wel de ervaringen en anekdotes die je op de werkvloer opdoet en die je als docent helpen om het vak tot leven te brengen bij je studenten. Toen in de winter van 2021 de laatste grote coronagolf over het land rolde twijfelde Sonja geen moment en meldde zich aan als zorgreservist. ‘Het fijne van zorgreservist zijn is dat alles wat je doet mooi meegenomen is. Je bent echt een aanvullingen voor iedereen.’

 

Hoe voelde de eerste dag terug op de werkvloer, bij de gesloten afdeling ouderenzorg in de Horizon in Hoofddorp?
‘Nou, ik zal je vertellen, ik kende de Horizon al. Twintig jaar geleden woonde mijn oma daar in een aanleunwoning en werkte ik er op zondagochtend naast mijn vaste baan als praktijkopleider. Het was dus best fijn om op een bekende plek terug te komen. Sommige collega’s herkende ik zelfs nog van al die jaren geleden! Maar natuurlijk was er ook veel nieuw en dat is dan best een beetje spannend.’



Was het werk zelf erg veranderd?
Dat vind ik eigenlijk wel meevallen. Iemand die nu aan dementie lijdt, lijdt op eenzelfde manier aan die vorm van dementie als 20 jaar geleden. Tillen blijft tillen en een client blijft een client. De zorg is misschien complexer geworden doordat cliënten meerdere ziektebeelden tegelijk hebben.

Die eerste dag als zorgreservist heb ik dan ook maar gewoon gezegd; laat mij maar lopen. Zeg mij maar wat ik moet halen. Een tillift of po nodig? Ik zorg dat die er komt. En dat is ook precies de rol die je als zorgreservist kunt vervullen; je bent een ondersteuning voor de collega’s die jouw steun heel goed kunnen gebruiken.’

 

Kan je ook de patiënten die extra aandacht geven?
‘Zeker. Ik moet direct denken aan een vrouw bij wie ik de eerste dag binnenkwam. We hadden allemaal een mondkapje op en waren druk, dus alles ging van hup hup. Maar die vrouw werd daar best een beetje onrustig van. De volgende dag heb ik even de tijd genomen. Heb ik mijn mondkapje afgedaan zodat ze me kon zien en hebben we ons voorgesteld. Eerst even contact maken en dan aan de gang. Soms kunnen twee minuten al veel betekenen.’

 

Je geeft nu les als docent verpleegkunde aan het ROC in Hoofddorp. Op welke manier neem jij je ervaring als zorgreservist weer mee terug naar de klas?
‘Op veel manieren merk ik nu al. Het is gewoon erg waardevol om zelf weer mee te draaien en die praktijkvoorbeelden mee naar de les te kunnen nemen. Denk bijvoorbeeld aan een les over incontinentiemateriaal. Dan oefen je als student op een pop die helemaal stilligt op bed. Prima. Maar de praktijk, waarin iemand misschien wel rondloopt terwijl jij een inco moet verwisselen, is natuurlijk heel anders.
Ook merkte ik weer hoe belangrijk het is dat je zorg afrond. Dus dat je niet alleen wast maar ook de haren kamt, zorgt dat de nagels zijn gedaan. Dat doet zoveel voor de eigenwaarde van je cliënten.’


Klopt het dat je die kennis niet alleen met je studenten maar ook met andere zorgreservisten deelt?
‘Als docent geef ik ook vaardigheidstrainingen, zoals verpleegtechnische handelingen. Daarom vroeg de Nationale Zorgreserve mij om die vaardigheden ook met andere zorgreservisten te delen. Voor sommige was het alweer lang gelden; dus oefenden we een avond met handelingen zoals steunkousen aantrekken, bloeddruk meten en bloedsuiker prikken. Het Nova collega, waar ik les geef, stelde een ruimte beschikbaar. Op deze manier komt alles samen.’

 

Welke uitdagingen kom je tegen in de rol van zorgreservist?
‘Ik denk dat je goed moet oppassen dat je ondersteunende taken krijgt. Je bent geen uitzendkracht, je staat er echt als ondersteunende. Zo ben ik ervan overtuigd dat ik mijn tijd het beste kan besteden door iemand te wassen; en dan kan het vaste personeel, dat de mensen kent, bijvoorbeeld medicijnen gaan delen. Dat moet je mij niet laten doen. Daar zou ik me ook niet fijn bij voelen. Wat dat betreft is het dus belangrijk dat je je grenzen aan kunt geven.’


Wil je toekomstige zorgreservisten nog iets meegeven?
‘Alles wat je doet, ook al is het iets kleins, is van toegevoegde waarde. Dat je er bent biedt je collega’s al ondersteuning. Dus loop rond en vraag, wat kan ik voor jou doen? En dan kan je al lang uit de zorg zijn maar het contact met mensen maken verleer je nooit.’

Afbeeldingen

Cookie-instellingen
Cookie-instellingen sluiten

Cookie-instellingen

Deze website maakt gebruik van cookies. Lees meer over cookies in onze cookieverklaring.


Deze cookies verzamelen nooit persoonsgegevens en zijn noodzakelijk voor het functioneren van de website.

Deze cookies verzamelen gegevens zodat we inzicht krijgen in het gebruik en deze website verder kunnen verbeteren.

Deze cookies zijn van aanbieders van externe content op deze website. Denk aan film, marketing- en/of tracking cookies.