Ze maakte tijdens de coronacrisis van dichtbij mee hoe belangrijk het is om in tijden van crisis snel extra mensen te kunnen inzetten. Maar ook hoe lastig dat is als je die inzet pas op het moment zelf moet organiseren.
Jacqueline begon haar loopbaan als röntgenlaborant, groeide door tot manager beeldvormende technieken en werd later locatiemanager bij SVRZ in Zeeland. In die functie was ze verantwoordelijk voor 220 cliënten en zo’n 500 medewerkers in kleinschalige woonvormen. Toen de coronapandemie uitbrak, werd Jacqueline voorzitter van het crisisteam van SVRZ. Ze was toen onder andere betrokken bij de coördinatie van de overplaatsing van ziekenhuispatiënten naar verpleeghuizen. “Het ziekenhuis in Goes, waar ik eerder had gewerkt, belde mij voor hulp, omdat er patiënten uitgeplaatst moesten worden. Ik belde mijn bestuurder en vroeg: mag ik dit regelen met alle bestuurders? In twee dagen hebben we alle mensen uitgeplaatst en verdeeld over alle verpleeghuizen in Zeeland. Toen zag je dat het wél kon. Alle bestuurders werkten mee. Dat was heel mooi om te zien.”
Iedereen wilde helpen
De coronacrisis veranderde de dagelijkse praktijk binnen de zorg. Alles moest anders worden georganiseerd. “Dat was een heel heftige periode”, vertelt Jacqueline. Tegelijkertijd zag ze hoeveel bereidheid er was om elkaar te helpen. “De koks maakten maaltijden en mijn secretaresse en ik bakten pannenkoeken of hamburgers voor de woningen. De medewerker van de technische dienst reed ’s avonds nog extra met zijn busje om coronatesten op te halen en af te leveren bij het ziekenhuis. Een restaurant in Goes bracht ons hun voorraden. En een tuinman kwam zelfs de heg een stukje lager snoeien, zodat bewoners en bezoekers toch contact met elkaar konden houden op gepaste afstand.”
Ook oud-zorgprofessionals wilden graag helpen, maar dit bleek moeilijker te organiseren. “Zij hadden zich aangemeld als reservist om te helpen. Dat hadden we toen ad hoc geprobeerd te regelen, maar dat lukte niet altijd. Midden in de coronacrisis kreeg je dat niet goed geregeld. We waren bezig om de organisatie draaiende te houden. En we wisten ook niet precies hoe het zat met reservisten: wat mag nou wel en wat mag nou niet?”
Voor Jacqueline werd daarmee duidelijk hoe belangrijk het is om niet pas tijdens een crisis na te denken over de inzet van aangeboden hulp, maar dit vooraf goed te organiseren.
"De Nationale Zorgreserve is een van de mooiste lessen uit de coronacrisis"
Jacqueline ervaarde de coronacrisis van dichtbij en ervoer welke impact die op de zorg had. Het maakte haar vooral duidelijk dat georganiseerde hulp in tijden van crisis heel erg belangrijk is. “Voor mij is het belang van de Nationale Zorgreserve dan ook heel duidelijk. Vanuit mijn Kamerlidmaatschap heb ik er altijd op een positieve manier aandacht voor gevraagd.”
Bovendien zag ze een belangrijke parallel met Defensie, waar al langer met reservisten wordt gewerkt. “Leer nou van elkaar en van de lessen uit de coronacrisis.”
"Je zorgrol vergeet je niet"
Na haar Kamerperiode werd Jacqueline directeur bij Viazorg, de werkgeversorganisatie in de zorg. Tegenwoordig zet ze zich - als lid van de Raad van Commissarissen - in voor onder andere de kinderopvang.
Maar haar zorghart is ze niet kwijtgeraakt. Als zorgreservist bij de Nationale Zorgreserve kan ze vanuit haar achtergrond haar kennis en ervaring blijven inzetten.
“Als röntgenlaborant leer je ook de nodige basiszorg. Ik kan assisteren bij wassen, eten geven, iemand uit bed helpen of een bed opmaken. Eigenlijk heel veel, behalve medicatie en medische handelingen.”
Volgens Jacqueline is het hebben van een zorgachtergrond niet alleen waardevol omdat je weet wat je kunt doen. “Ik denk dat weten wat je níet moet doen soms nog belangrijker is. Je kunt signaleren: dit moet ik nu niet doen, hier moet ik iemand anders bij vragen. Je grenzen kennen, dat is minstens zo belangrijk.”
"Geef je gewoon op"
Jacqueline hoopt dat meer (oud-)zorgprofessionals zich aanmelden als zorgreservist.
“Er zijn een hoop mensen die in crisistijd wat willen en kunnen betekenen. Dat was in coronatijd niet ingeregeld, waardoor velen niet konden helpen. Terwijl het in crisistijd juist goed is voor de saamhorigheid als je allemaal iets kunt doen. Het is hartstikke fijn dat er nu een organisatie is die de aangeboden hulp goed regelt. Geef je dus gewoon op!”
Wil jij, net als Jacqueline, als (oud-)zorgprofessional helpen om de zorg draaiende te houden in crisistijd? Meld je aan als zorgreservist en maak het verschil.
Ben je een ervaren (oud-)bestuurders uit de zorg? Meld je dan aan als bestuurdersreservist bij de Bestuurdersreserve Zorg.